My complaint:

ik heb op donderdagmorgen 14 april 2010 een oproep gedaan voor assistentie door de ambulance.
Mijn buikholte was enorm opgeblazen en deed enorm pijn. Beweging was nauwelijks mogelijk van de helse pijnen.

De ambulance werd om ca 06.45 ontvangen. Na de nodige pijnlijke “voel-” en druktesten concludeerde de broeder dat ik rustig op het spreekuur van de dokter kon wachten. Ik reageerde nl niet op de ontstoken blinde darmprikkel… DUS was het niet acuut.

Eenmaal bij de dokter (08.00) zag hij mij bij aankomst uit de auto strompelen en was bereid mij als eerste te helpen. Hij had niet lang nodig om mij door te sturen naar de SpoedEisende Hulp en begeleidde dat telefonisch. De rit er naar toe was een helse tocht vanwege de pijn.
Bij de SEH werd ik direct opgepikt voor een echo, maar tijdens de echo werd al opgeschaald naar een CT-scan, en tijdens de scan werd al een chirurg geraadpleegd. Die heeft zijn vrije middag opgeofferd en om ca 12.00 lag ik op de operatietafel met een gesprongen ontstoken appendix, met beginnend ontstoken buikvlies.

Wat ik vermoed, is dat de appendix al was gesprongen toen de broeder er aanzat. Daardoor reageerde ik niet op die pijnprikkel. En heeft hij een verkeerde diagnose gesteld. Het NIET reageren op die prikkel heeft mogelijk 2 oorzaken: 1- niet acuut en 2- superacuut

Als laatste: ik ben 44 jaar oud met een medisch dossier zo dik als een vloeitje. Ik ben geen hypochonder. Als ik me meld met pijn zou ik graag serieus behandeld willen worden. Dat is hier door 112 niet gelukt.

Uiteindelijk heb ik het overleefd en ben na een week ziekenhuis weer thuis (waar een niet-acute appendicitis een in-uit actie is)

Desired solution:

De 2 broeders op de ambulance moeten dit weten en indien mogelijk op kunnen reageren. Zij kunnen er immers ook van leren.