My complaint:

Via via kreeg ik kortgeleden twee kaartjes in handen voor een muziekoptreden dat nog diezelfde dag zou plaatsvinden. Helaas vond ik niemand die met mij mee wilde. Ik wilde niet alleen en vond ook geen andere belangstellende. De kaartjes waren samen 70 euro waard. Teveel geld om zomaar weg te gooien. Ik bracht de kaartjes terug met het verzoek ze voor mij door te verkopen. Vriendelijke dames beloofden hun best te doen. Enkele dagen later werd ik gebeld door een heer van MartiniPlaza die mijn bankrekening vroeg. Gelukt! dacht ik. Niets was minder waar. Ik werd beschuldigd van fraude, omdat de kaartjes vrijkaartjes waren. Ik wist nergens van. Waarom dan mijn bankrekening? De meneer zei deze fraude uit te willen zoeken. Verbouwereerd hing ik op en werd bozer en bozer. Nergens op de kaartjes was te zien dat het om vrijkaarten ging. Mij trof geen enkele schuld, het gedrag van meneer was buiten proportie, onbeschoft en ws zelfs strafbaar! Later werd ik gebeld door Reclassering Nederland die de kaarten had gekregen als vriendendienst. Ook deze persoon wilde weten hoe de kaartjes bij mij waren beland. Hoe een vriendendienst kan ontaarden in schending van privacy!

Desired solution:

Minstens excuus.