My complaint:

Geachte vrouw, heer,

Ik ben ten einde raad en kwam toevalligerwijs op jullie site terecht. Ik hoop dat ik aan het goede adres zit bij jullie.

Ik heb ontzettend veel klachten over mijn behandelingsinstantie Palier, maar ook Parnassia en Brijder.

Ik zit helaas nu meer dan 14 maanden in de psychiatrie als patiënt zijnde en heb te maken gehad met verschillende onderdelen binnen de psychiatrie welke naar mijn bescheiden mening niet de zorg beloven en leveren waar ze wel mee naar buiten komen. Sterker nog, door wanprestatie door alle drie de instanties ben ik nog verder van huis en handel tegenwoordig uit wanhoop omdat zij niet adequaat optreden en vooral op crisismomenten wanneer je smekend om hulp vraag zijn ze niet echt bereidwillig zorg te verlenen.

Ik zal u een voorbeeld geven van een van mijn klachten wat vrij recentelijk mij overkomen is. Een paar dagen geleden heb ik me vrijwillig laten opnemen op de Detox afdeling binnen P. Vanaf het eerste moment maakte men mij duidelijk dat zij niet bereidwillig waren mij te helpen met mijn voorgeschreven medicijnen. Zij wilde alleen Librium voorschrijven wat op zich logisch is om ontwenningsverschijnselen tegen te gaan.. Ik legte gedurende de dag uit dat het niet hielp maar dit viel op dovemansoren oren. Langzaam maar zeker raakte ik van slag en was erg onrustig en ging zelfs zo ver tot automutilatie. De hele dag zag men mijn helemaal van slag raken maar grepen niet in.

S’avonds vroeg ik voor mijn slaapmedicatie en Serequel. De dienstdoende arts echter besloot dat dit niet nodig was ondanks mijn smeekbeden dat het goed fout gaat als ik niet rustgevende pillen kreeg. Deze pillen slik ik op voorschrift al maanden. De doctor was niet onder de indruk en eindigde de behandeling maar vertelt wel iedereen dat ik de behandeling gestopt had en dat ik onbehoorlijk gedrag vertoonde. Om 01.00 s´nachts in een korte broek en t shirt moest ik het terrein verlaten onder escort van de politie.

Daar stond ik dan buiten in de stromende regen, geen geld, geen telefoon en niet wetend waar ik was. Zwaar ontwenningsverschijnselen en suïcidaal door wat me die dag overkomen was.

Uit wanhoop probeerde ik me voor de eerste auto die voorbij reed me dood te laten rijden, maar helaas voor mij waren de remmen behoorlijk goed van deze mnr. Na een uitbrander van hem, wat terecht was, ben ik gaan wachten op de volgende auto gaan wachten, deze kwam en remde ook op tijd, maar hij werkte bij de beveiliging en belde meteen de politie. Die kwamen en namen mij mee en belde de crisisdienst.

De crisisdienst deelde mede aan de politieman dat ze mij moesten laten gaan want ik was geen psychische patiënt. Dus zette de politie mij weer naar buiten op een plek waar ik niet wist waar ik was.

Zwaar teleurgesteld in de regen ben ik de straten gaan lopen en uiteindelijk vond ik de plaats waar ik woonachtig ben. Ik was toen helemaal kapot, zeik nat, suïcidaal en heb ijzeren draad gepakt en me geprobeerd op te hangen maar de ijzeren draad knapte.

Ik ben toen naar mijn behandelaar gegaan en die was geschrokken hoe ik er aan toe was en hebben de politie en de crisisdienst gebeld. De crisisdienst kwamen en dan ineens waren ze wel bereid me te helpen. Ik vroeg uiteraard waarom ze nu wel kwamen, immers eerder op de avond mocht ik van hun suïcidaal toch de straat op want ze kenden mij niet en ik was geen psychisch patiënt!

Niets mee te maken was het antwoord, ik vroeg de naam van de collega die dit aan de politie mededeelde maar kreeg deze niet, Politie ondanks het feit dat ze me 2x onder een auto zagen springen stuurde me ook gewoon weer de straat op in de stomende regen.

Dit vind ik niet normaal dat ze mensen zo behandelen.

Ik smeek al maanden aan mijn behandelaar bij Psyq en daarna Palier om mijn medicijnen aan te passen want ik voel me erg slecht en de pillen hielpen niet. Alle behandelaren had altijd een reden om niet mee te werken waardoor ik dan behoorlijke gevaarlijke rotsmomenten meemaakte. Ik smeekte al maanden mij te helpen gesprekken voeren maar dit wilden zij ook niet.

Vaak ook was mijn behandelaar, arts, pber ziek en aan anderen vragen hielp niet want immers zij waren mijn behandelaren niet. Ik moest geduld hebben tot men weer beter was.

Uit wanhoop en vaak in crisismomenten ben ik pillen gaan kopen op straat, dit hielp tenminste voor een tijdje, daarna ook wiet om me rustig te houden.

Verleden jaar drie opnames bij het KCP en KCAP, bij ieder opname pillen, blow en alcohol in beslag genomen en mijn behandelaar reageert verbaast dat ik die dingen gebruikte, beetje vreemd terwijl alles gerapporteerd wordt in mijn EPD.

Dakloos en suïcidaal werd ik op de nachtopvang aangewezen. Behandelaar was en is vaak ziek, geldt ook voor mijn pber en arts en ik als patiëntie aan mn lot overgelaten.

Pissed off stuur ik een pismail naar mijn behandelaar waarop de veiligheidsofficier als een soort Hitler mij provoceert en intimideert op basis dat ik zgn dreigementen heb geuit, wat niet vwaar is. Ik heb alleen medegedeeld dat als jullie mij niet helpen ik naar kantoor kom en verdere maatregelen gaan nemen. Schijnbaar vatten zij dit op als een dreigement.

Ik heb totaal geeeeeeeeeeen vertrouwen in Palier en zeker geen vertrouwen in hun en hun manier als patiënten als stront behandelen.

Zij liegen over veel zaken, lokken je uit je tent en wanneer je weerwoord geef ben je gelijk de lul.

Men zegt dat je moet praten en communiceren als het slecht met je gaat maar als zij niet naar je luisteren en zijn vaak ziek ken je bij niemand terecht.

Hun wil je opleggen en je moeten conformeren aan regels van mijn instantie die je alleen onnodige vragen keer op keer stellen waar al lang een antwoord op bekend is want mijn dossier staat er immers vol van.

Voor Palier was ik bij Psyq in behandeling, deze instantie is echter helemaal slecht, vijf maanden lang beloofden zij mij dat zij bezig waren een Cis indicatie voor mij aan te vragen… allemaal leugens, ze hadden niets aangevraagd, dit moest Palier doen. Maar hierdoor liep ik als swerfer vijf maanden rond omdat ik dakloos was totdat Palier dit wel regelde. Toen was ik maanden verder en helemaal van de wereld af.

Psq presteren je een blauwe doos vol met pillen te geven welke ik dan in 1 x innam en was drie dagen behoorlijk ziek en opgefokt, pillen waren voor de hele dag bedoeld maar niemand vertelde mij dit.

Ik kom vorige week bij een verslavingsarts toe die mij dan op een detox plek zet maar verder niet doorspeelt dat ik absoluut mijn psychische pillen nodig heb, hoe meer ik ging protesteren hoe rotter ik door de personeel van Brijder behandeld werd totdat men mijn gezeik zat was en dan ineens besluit mij in de middel of know where snachts de straat op te sturen met behulp van politie omdat ik niet weg wilde en bang was mezelf wat aan te doen. Interesseerde ze niets en zonder pardon werd ik eruit gezet.

IK was in gesprek met mijn eigen psychiater kort daarvoor en die was ronduit onbeschoft en luisterde niet naar mijn smeekbeden en wees mij alleen maar op de dingen die hij vond dat ik verkeerd deed, hij zei zelfs je bent een pillen misbruiker, waarop ik hem uitlegde dat ik meer pillen ben gaan gebruiken omdat hun schijt aan mij hadden. Hij vroeg zelfs wat mijn doeleinde was vanwege de extra pillen waarop ik zei dat zijn vraag irrelevant was, immers in mijn gegevens stond waarom en waardoor ik zo was, maar nee, doorgaan met treiteren totdat ik hap en ja dat willen ze juist zodat ze je met dwangdreigmenten je de straat opsturen helemaal van slag. x op x keer stelde hij die wel bekende autopiloot vragen wat nergens op sloeg en ik maar opgefokte raken. Hij vroeg welke middelen gebruik ik, dit heb ik hem medegedeeld, vervolgens vertelt hij iedereen dat ik niets verteld hebt. Een regelrechte leugen. Hij is niet integer en behoort patiënten niet te helpen. Maar een brief richting tuchtcollege zal de stof bij hem doen opwaaien! Vuuile leugenaar wat hij iis en door hem wens ik op geen enkel manier contact te hebben, ik heb het niet op leugenaren.

Mijn klachten zijn

Psyq
. slechte voorlichting geven aan patiënten hoe om te gaan met pillen.
. geen moeite doen om eerst een behandelrelatie op te bouwen alvorens over te gaan tot intieme details aangaande je klachten.
. geen gesprekken aangaan met patiënten om na te gaan wat er speelt en hoe men zich voelt.
. mensen die mondig zijn en trachten voor hun belangen op te komen wordt onmiddellijk de kop ingedrukt
. beloftes maken dat ze bezig zijn je problemen samen met jou te regelen, ik heb maanden buiten gelopen, suïcidaal omdat zij beloofden een Cis te regelen, maar was nooit door hun aangevraagd waardoor ik niet in aanmerking kwam voor beschermd wonen, waardoor men mij doodleuk doorverwijst naar de nachtopvang en niet zeuren mnr Balm want er zijn velen zoals u. In de nachtopvang had ik paniekaanvallen en werd s´nachts aangevallen en mishandeld door een medebewoner. Dit zorgde ervoor dat ik niet meer terug duurfde.

Vind je het gek als je zo behandeld wordt door een zorgverlener die niet alleen niet meewerkt en probeert de patiënt te helpen, maar alles waar je mee aankomt wordt niet naar geluisterd, sterker nog, na contact te hebben gehad met deze onbekwamen kwam ik daar alleen nog opgefokter daar vandaan.
. wanneer het je wel lukt een gesprek aan te gaan aangaande je ongenoegen komen ze met vijf man die ieder op zn beurt jou de mond weet te snoeien. Hierdoor blijf je niet alleen met je slechte gevoelens rondlopen, maar je voelt je nog meer rotter omdat ze oppermachtig zijn en je gewoon als een soort dom geval behandelen, want je zit in de psychiatrie en wordt niet serieus genomen.
. ik heb tot 3x toe inzake in mijn stukken gevraagd, iedere keer werd dit geweigerd.
Behandelaar bij Psq was ronduit beschoft, stelde zich niet voor en begon vragen te stellen die niets met mijn situatie te maken had, toen ik aangaf dat ik haar niet bgreep werd ze kwaad en maakte mij uit voor iemand die niet wil meewerken en ze was klaar met me!

Kort daarna omdat ik een zelfmoordpoging had gedaan door het feit dat ik dacht niet geholpen te worden was ik ten einde raad. Dom van me wanrt toen hadden ze een stok om mij te slaan en eruit te gooien.

Palier

Palier behandelen je als gedetineerde en luisteren helemaal niet wat je te melden hebt. Keer op keer gesmeekt mij de juiste medicijnen te geven, keer op keer nul op het request.

Wanneer je een gesprek aangaat kijken zij alleen naar de klok om te zien hoe snel ze je buiten kunnen bonjouren want er wacht nog zo´n sukkel die net als ik opgefokt en helemaal van slag ook naar buiten gebonjourd wordt. Geprobeerd zaken uit te leggen, maar dan gaat de telefoon, geen aandacht voor je en wanneer je toch probeert netjes en rustig te blijven en je verhaal te doen kappen ze je verhaal af met de mededeling, tja ik kan niets voor je doen, we leggen het voor aan de psychiater die bijna niet te pakken is. Weer een week of twee of drie, want ze zijn allemaal daar met de regelmaat zelf ziek thuis. En jij maar doordraaien in de tussentijd want je wil geholpen worden maar ze zijn vaak niet thuis en wanneer ze wel thuis zijn raak je in conflict situatie omdat je hun aanspreekt op het feit dat wij patiënten de dupe zijn voor alle gemiste contactmomenten Is me echter 2x gelukt een gesprek te voeren met deze beste man, hij stelde zich arrogant en ongeïnteresseerd op. Luisterde niet naar wat ik te melden had, kwam gelijk met oordelen en vooroordelen.

Mijn klahten aangaande Palier zijn teveel om op te noemen. Zo vaak gebeld, gemaild, langs geweest en ik kots van de hele psychiatrie en hoe ze sociale zwakkeren niet alleen niet helpen maar wel dik verdienen bij je zorgverzekeraar.

Als een autobedrijf je zo behandelde zou je beslist hen bij iedereen afraden en zelf nooit meer terug gaan naar zo´n slechte handelaar alleen in de psychiatrie kan ik geen kant op.

Ze leggen leugens in je dossier vast, dekken elkaar goed in en crisismoment of niet schoppen je zo naar buiten.

Verleden jaar liep ik een tijdje overspannen buiten, ging naar Palier en smeekte om hulp want ik kon niet meer tegen buiten lopen. Mij werd de deur gewezen. IK ging terug met een slagersmes, snee mijn pols open bij Palier en slikte meer dan 60 pillen uit wanhoop. Zij sluite de boel af, bellen de ME en hardhandig werd ik in de boeien afgevoerd naar de intensive care bij het Lange land ziekenhuis. Helaas heb ik het overleefd en daarna vind Palier het heerlijk te refereren na die incident maar de reden waarom ik wanhopig was en tot zo´n daad overging vinden zij niet belangrijk met mij te bespreken.

14 Maanden verder in de psychiatrie en ik loop er nog veel slechter bij als toen. Geen enkel gesprek is gevoerd aangaande mijn klachten en ik maar smeken geholpen te willen worden, en zij maar geld vangen voor opgevoerde declaraties voor zorg die niet geleverd is.

Zij willen best soms helpen, maar altijd te laat, vaak weken verder en ze zijn er nooit op momenten wanneer het behoorlijk fout dreigt te gaan. En je dan de zondebok uitmaken wanneer je uit wanhoop dingen doet waar je op dat moment geen controle over hebt.
.

Ik ga mijn verhaal aan alle geinteresseerde instanties bekend maken en zelfs richting media want tot 4x toe ben ik bijna dood geweest door wel te signaleren men smeken en maar nul op het rekest krijgen en mij meerdere malen suïcidaal de straat op te sturen.

Ik weet niet hoe ik moet opboksen tegen zulke grote machtige instanties die oppermachtig je helemaal uitkleden maar geen zorg leveren.

Ik ben nu 5 of 6 opnames verder nu, bij geen enkele opname bij KCP, KCAP, Palier en Psyq hebben zij op een verantwoorde manier mij medicijnen te geven. Wat bedoel ik hiermee. Voorbeeld, een van velen. Gisteren en vandaag had ik s´ochtens mijn bloeddruk en plaspillen moeten hebben, maar omdat dit niet op hun lijst staat krijg je niets totdat zzij dit voorleggen aan een arts die soms dagane niet in beeld is. Hartkloppingen en benauwd op mij borst en moeite met ademhalen haalt niets uit, neem een aspirientje en wanneer je op je strepen staat en aangeeft dat ik dezelfde pillen al maanden slik en dat het bekend is in hun systeem… epd.. .zegt men, je wacht maar totdat de arts tijd voor je heeft.

Jullie hebben geen idee hoe vaak ik voorgeschreven middelen niet kreeg omdat ze het niet aan elkaar communiceren en hoe vaak ik pillen per ongeluk van een ander geslikt had omdat de dames en heren niet oplette…

Ik kan doorgaan met voorbeelden en argumenten want dit is in feite een klein hoeveelheid klachten vergeleken wat wel werkelijk allemal gebeurt is en fout is gegaan.

Hoe moet ik dit aanpakken en bij welke externe instanties kan ik de misstanden aan de kaak stellen?

Met vriendelijke groet,

Paul Balm
Huis Tichelaar
Toussaintkade 43
2513CP Den Haag
Geb: 27-05-1964

Desired solution:

Een zorgverlener die wel de hulp biedt die zij beloven , zeg maar hun mission statement en waarvoor zij staan nakomen zodat ik dan als patient geholpen wordt en niet uit wanhoop handelt waardoor ze me nog meer in een hoekje drijven. Ik wil geholpen wordenvoor mijn ziekte en niet aan mn lot overgelaten worden.