My complaint:

Katjeskelder geboekt voor één invalide huisje erbij vertelt dat mijn vader niet kan lopen .Daar aangekomen bij de receptie mocht ik de rekening betalen en werd me veder niks vertelt. Ben ik niet gewent bij landal word je de route naar het huisje en de faciliteiten uitgelegd .Maar ik dacht laat het maar het is druk. Kom ik bij het huisje aan moest ik eerst heel de boel verbouwen voor één doorgang van de electricie rolstoel me vader wou naar buiten op het terras gaan zitten wat dus niet op een normale manier kan vanwege één hoge op en afstap bij de schuifdeuren me vader dus elke keer via de voordeur omrijden om buiten te komen nou is dat niet zo,n hele grote ramp maar zodra me vader de drang krijgt om naar het toilet te gaan heeft ie geen tijd voor één hindernis baan. Toen hij naar bed ging en zijn eigen aan de beugel boven het bed wou optrekken draaide hij één rondje om zijn as omdat de beugel één veiligheids pen miste heel gevaarlijk.En de volgende dag bij de receptie één oprij plank gevraagt krijg ik één ijzere plaat mee en zoek het maar uit hoe je thuis komt en of ik hem wel ff wil terug brengen ook . Ik ging niet eens meer in discussie want het leek er wel op of die mensen verlicht aan het werk gezet zijn totaal geen intresse en niet echt klantvriendelijk allemaal . Dus met één oprij plank terug gelopen thuis aangekomen hadden we er nog één nodig ik durfde niet eens terug te gaan. Hebben het dus zo geprobeerd wat heel stom was . Me vader er overheen haalt ie de hele onderkant van zijn teen open met als gevolg naar de dokt er toe . Ik weer met lood in me schoenen weer naar die rot receptie toe hoe ik dus naar één dokter kon omdat mij vader geen eigen vervoer heeft en afhankelijk is van één taxi bus en vragen of hun mij konden helpen of wisten hoe ik dat kon doen. Wisten dus nergens van kreeg één lijst met huisartsen in de buurt en succes verder.
Nou volgende dag toch maar één oprij plank erbij halen weer met lood in me schoenen.Nou er word er één gebracht vertelde ze me nou nu steeds geen oprij plank . ik durf niet eens meer wat te zeggen of vragen want die mensen hier weten niet wat vriendelijk is . Maar het ergste vindt ik dat ik om één invalide huisje heb gevraagd en nog me in alle bochten heb moeten wringen om me vader te helpen . Het huisje was ook ontzettend smerig eten aan de borden en het bestek vloer zo zwart als roet. Heb eerst één halve dag alles moeten reinigen. Me vader voelt zijn eigen opgelaten omdat ie alles aan mij moet vragen . Het liefs ging ie gelijk weg hier na alles . Mijn vader woont in één verzorgingshuis en dit is iets waar ie het hele jaar naar uitkijkt één beetje jammer allemaal. En tot slot wil ik tegen de mensen zeggen die hier op vakantie gaan en wat missen bij het huisje aan tuinmeubilair dat je dat gewoon bij je buren mag weg pikken dat is ons verteld die mensen nemen je gewoon niet serieus of hebben geen zin om je te helpen.

Desired solution:

Weet niet wat normaal is