My complaint:

Geachte Rabomobiel-medewerker,

Stel, u bent 88 jaar en wilt een mobiele telefoon voor de zekerheid. Voor als u de straat opgaat, zodat u in een noodgeval iemand kunt bellen, een arts, een ambulance of je zus.

Mijn buurman, 88 jaar, heeft anderhalf jaar geleden zo’n telefoon aangeschaft, op aandringen van zorgverleners. Eentje met grote toetsen, speciaal voor bejaarden. Hem werd in de ouderenwinkel aangeraden een pre-paid kaart te nemen, immers, hij zou de telefoon weinig gebruiken, alleen in noodgevallen. Een medewerker van de Kijkshop in de installeerde een kaart van Rabomobiel in zijn telefoon, hij kocht op aanraden alvast 20 euro beltegoed bij, en dacht dat hij gebeiteld zat, met alle belangrijke nummers voorgeprogrammeerd in zijn grote-toetsen-telefoon.

Tot afgelopen week, toen hij in een noodsituatie mij probeerde te bereiken. Het nummer bleek afgesloten te zijn. Gelukkig kon hij ook nog een vaste lijn bereiken, waardoor de schade beperkt bleef. Wel bleek dus dat zijn telefoonnummer niet meer bestond. Terwijl hij nog 25 euro tegoed had, dacht hij.

Het gaat hier om een man zonder kinderen, met een heel laag inkomen, 25 euro is veel geld voor hem. Waar het mij om gaat is het volgende: hij is nooit voorgelicht dat hij 1 keer in het half jaar de telefoon moet gebruiken, om het beltegoed en nummer geldig te houden. Het stond in ieder geval:
• nergens op de uitdruk-kaart met puk en pin die hij goed bewaard had.
• nergens op de folder die hij erbij had gekregen en die hij goed bewaard had.

Ook heeft hij nooit een sms ontvangen om hem te waarschuwen dat zijn nummer \’uit de lucht ging\’ en zijn beltegoed zou vervallen. Toen hij op mijn aandringen belde met Rabomobiel werd hij afgescheept met het antwoord: \’Ja, maar we waarschuwen met een e-mail!\’ Maar deze meneer heeft a. geen computer, dus laat staan b. een e-mailadres en hij heeft dat c. dus ook nooit opgegeven bij Rabomobiel. Tja, er zijn nog altijd mensen zonder internet, voornamelijk bejaarden, en juist zij ook schaffen dit soort prepaid telefoonkaarten aan…

Hoe had hij dit moeten weten? Kortom: ik wil u vragen hem de geleden schade te vergoeden. In feite wordt een nietsvermoedende burger van 25 euro ‘bestolen’. Hij heeft betaald, het is zijn geld. Hij voelt zich dan ook erg benadeeld. Als je een cadeaubon koopt, blijft die toch ook gewoon geldig? – is zijn zeer begrijpelijke redenering. Voor een bank als de uwe is de schade gering, voor deze hoogbejaarde man groot.

U zou bij het verkopen van dit soort producten mijns inziens veel duidelijker moeten vermelden dat er 1 keer in het half jaar mee gebeld moet worden. Dit is gewoon een eenvoudige manier om geld te verdienen, net als vroeger gebeurde met cadeaubonnen met geldigheidsdatum. Daar is tenslotte ook een stokje voor gestoken (terwijl daar in ieder geval tenminste opstond hoe lang ze geldig waren).
Ik hoop dat u mijn oplossing wilt doorvoeren.
Bij voorbaat dank

Een vriendelijke groet,

Buurvrouw P.

Gewenste oplossing

1. Vergoeding van \’weggegooide\’ beltegoed aan hoogbejaarde man (25 euro) – een cadeaubon voor boeken is al mooi
2. Klein briefje erbij met excuus
3. Voor andere bejaarden: betere vermelding van deze voorwaarde, bijvoorbeeld als waarschuwing op het kaartje waar de simkaart wordt uitgedrukt, en waar PUK en PIN opstaan + sturen van sms als waarschuwing, beter nog: telefoontje.