My complaint:
Mijn zoon heeft in de nacht van 17 februari op 18 februari 4 x 122 gebeld met het dringende verzoek om hem te helpen (de opname van een van de gesprekken staat in het proces verbaal). Hij was zwaar psychotisch en was in paniek omdat hij zich extreem bedreigd voelde door voor hem onbekende derden. Enkele weken daarvoor had hij in een net zo zware psychose schade veroorzaakt aan een auto waardoor hij voor het eerst met de politie in aanraking kwam. Hij was voor de politie vanaf dit moment een bekende. Ze wisten dat hij psychotisch was. De telefoniste vroeg op hij bekend is met de GGZ en toen hij er ja op zei, gaf zij aan dat hij zijn psychiater moest bellen. De andere keren brak zij het gesprek af omdat hij de lijn niet mocht blokkeren. In dezelfde nacht heeft hij ook de crisisdienst van de GGZ gebeld, ook zij hebben geen actie ondernomen. Wij als ouders hebben ook de crisisdienst gebeld. Ondanks alle verzoeken om hulp bij zowel politie alsook bij de crisisdienst van de GGZ kwam er niemand en kreeg mijn zoon geen hulp. De dame van 112 liet mijn zoon in de kou staan en de GGZ ook. Amper 2 uur nadat ik (moeder) de crisisdienst heb gebeld (dus nadat mijn zoon reeds 4x 112 had gebeld en een keer de crisisdienst) was het te laat. Mijn zoon had zijn appartement in brand gestoken met alle gevolgen van dien…In zijn zware ziekte werd hij niet gehoord, noch door de politie, noch door de GGZ.
Desired solution:
Een officieel excuus gericht aan mijn zoon zou het allerminste zijn wat mijn zoon zou moeten kunnen verwachten. Wat u hem door het niet reageren aan psychische en ook materiële schade heeft toegevoegd is echter niet goed te maken. De telefoniste had zelf de crisisdienst van de GGZ kunnen proberen te bereiken en had hun met nadruk kunnen verzoeken in te grijpen. Dat heeft zij tot 4 keer achterwege gelaten en mijn zoon geheel niet serieus genomen.
Structureel zou er iets moeten veranderen in de opvang van patiënten met zware psychische aandoeningen, die zich in nood bevinden en (gelukkig) nog in staat zijn om dit te melden. Dus, niet de ogen sluiten, maar helpen!
