My complaint:
In de herfst van 2006 ben ik in een nachtmerrie terecht gekomen, terwijl mijn partner op missie in Afghanistan was vond ik kinderporno op onze computer. Omdat we samen 2 kinderen hebben wilde ik uiteraard zo snel mogelijk uit elkaar. Naar aanleiding van mijn vondst is mijn ex-partner per direct terug naar NL gestuurd. Toen begon de ellende pas echt, hij maakte ons het leven onmogelijk, naast dat ik geconfronteerd werd met rechercheurs, onze computers in beslag werden genomen enz. In het voorjaar van 2007 is de politie wegens huiselijk geweld bij ons geweest, maatschappelijk werk werd ingeschakeld. Ik heb toen de stap gezet om te vertrekken.
Helaas had dit nogal wat financiële gevolgen, mijn ex werd ontslagen en veroordeeld.
Samen hadden we in 2005 een doorlopend krediet van 15.000 euro bij ABN Amro afgesloten, ondanks mij beperkte financiële ruimte als alleenstaande studerende moeder heb ik altijd de rente kunnen voldoen en sinds een jaar ook de daadwerkelijke aflossing. Mijn ex heeft hier nooit iets aan bijgedragen, alle bedragen zijn gedaan vanaf mijn abn betaalrekening. Het openstaande bedrag is nu nog 12.800 euro.
Echter mijn ex is na ons huwelijk verder in de problemen gekomen en gaat nu de WSNP in.
Dit leidt ertoe dat ik ondanks altijd netjes betalen toch te maken krijg met een agressief incassobureau dat me, nu blijkt onterecht, negatief registreert bij bkr.
Ook blijkt dat zodra mijn ex tot de wsnp wordt toegelaten de lening geheel opeisbaar wordt. Ondanks mijn trouwe betaalgedrag. Niemand heeft me hierover geïnformeerd, zonder de foutieve bkr had ik dit pas na de wsnp uitspraak geweten.
Een voor mij zeer onwenselijke en oneerlijke situatie, die na alle moeilijke jaren keihard aankomt.
Men zou denken dat een bank dan bereid is, ook in het kader van de zorgplicht, met je in gesprek te gaan en je oplossingen aan te bieden.
Niets blijkt minder waar. Ondanks de ruim 14.000 euro rente die ik in de afgelopen 8 jaar heb betaald is ABN totaal niet bereid in gesprek te gaan.
Ik word verwezen naar een kantoor, waar iemand me te woord staat die niets mag/kan. Ze kunnen niets doen is steeds het antwoord.
Echter dit kunnen ze wel degelijk, er zijn altijd mogelijkheden en altijd uitzonderingen.
Ik zou de mogelijkheid hebben een bedrag in een keer af te lossen. Echter het incassobureau geeft meteen te kennen nooit akkoorden te sluiten. Ze voegen er aan toe dat ik zelf ook in de schuldhulp kan gaan. Wat nogal vreemd is, naast het feit dat ik hier niet voor in aanmerking kom, er zijn immers geen problematische schulden, levert dit de bank ook zeker veel minder op.
Het blijft merkwaardig dat banken ook in deze tijden niet bereid zijn tot overleg en meedenken en klanten blijven behandelen als dossiernummers, zelfs als de kwestie vraagt om een menselijke aanpak.
Desired solution:
Ik zou graag om de tafel gaan zitten met iemand van ABN die beslissingen mag maken en mij behandelt als een mens.
Ik heb 14.000 euro al aan rente betaald op een lening van 15.000. Er moeten mogelijkheden zijn om tot afspraken te komen.
