My complaint:

Ooit was het puur genieten
Elke dag fiets ik met groot plezier door mijn geliefde groene stadsdeel Noord. Tot ik bij de pont aankom, want daar beland ik onveranderd in de hel. Dat heeft niets te maken met het grote aantal dagelijkse overstekers. Integendeel. Het is toch geweldig dat het ons als Noordelingen en bezoekers aan ons stadsdeel gegund is om elke dag weer te met zijn allen kunnen genieten van de frisse bries, de skyline, de grote cruiseschepen en de verscheidenheid aan mensen die je op de pont tegenkomt.

De hel
De afgelopen jaren is het tochtje over het water echter verworden tot een buitengewoon ongezonde expeditie waarbij je dagelijks wordt blootgesteld aan uitlaatdampen en fijnstof in angstwekkende concentraties. Bij vertrek en aankomst is er steeds weer sprake van een plotselinge snel opkomende ernstige smog waardoor je kuchend en proestend, je adem inhoudend snel moet zorgen dat je wegkomt.

De oorzaak
Wat is er nou aan de hand? Al enige tijd bestaat het grootste deel van de pontgebruikers (althans zo lijkt het) uit scooter- en kandarijders. Voor zover ik het kan zien, gaat het onder hen slechts incidenteel om invaliden of ouderen. Nee, vooral bij het scooterpubliek betreft het voornamelijk jonge meiden en jongens. Meestal is er sprake van een uitgekiende combinatie met een tasje in de kleur van de scooter of een ander accessoire dat het geheel smaakvol complementeert. Zij zijn in de kracht van hun leven en, dat kan haast niet anders, uitstekend ter been. Toch lijkt het voor hun uitermate inspannend om de scooter op eigen kracht de pont op te duwen. Dat zou best kunnen, want ik heb er geen ervaring mee. Maar toen ik eens een oudere heer zijn scooter de pont af zag duwen zonder zichtbare tekenen van overbelasting, begon ik daar toch aan te twijfelen. Wat de reden ook is, zowel bij het oprijden of verlaten van de pont geniet het duidelijk de voorkeur om elke lichamelijke inspanning te mijden. Men blijft zitten, schakelt de motor in, geeft nog een stevige ruk aan het gas en rijdt (in sommige gevallen stuift) de pont op of af.

Je probeert eens wat
Natuurlijk heb ik wel eens pogingen gedaan iemand op zijn of haar medemenselijkheid aan te spreken. Ik kreeg te horen dat ik beter snel mijn mond kon houden of werd afgeschilderd als een zure mevrouw die op een mooie zonnige dag bezig was de sfeer te verpesten. Tsja, toen begon ik wel een beetje aan mezelf te twijfelen. Het laatste wat je wilt is agressie opwekken of te boek staan als een zeurkous. Na weer enige maanden mezelf verbeten te hebben, trof ik onlangs op de pont een in een oranje vestje gehuld heerschap, dat iets met handhaving van doen leek te hebben. Hij was het eens met mijn grieven, maar vertelde van hogerhand te horen te hebben gekregen dat het hem verboden was scooterpubliek aan te spreken. Dat zou maar agressieve reacties uitlokken??!!!!

Desired solution:

De oplossing
Weliswaar een beetje ontmoedigd, ben ik toch maar verder gaan denken over een oplossing.

Ik heb er twee bedacht:
1.) De gemeente deelt voortaan elke dag bij de pont (bij voorkeur tijdens de spits) mondkapjes en gasmaskers uit om de gezondheid van de Noordelingen en hun bezoekers te waarborgen.
2.) Er wordt een bord geplaatst met de tekst Op de pont en bij op- en afrijden motor uitschakelen. Tevens staat er de eerste weken na plaatsing van het bord elke ochtend tijdens de spits een echte bromsnor met een bonnenboekje. Volgens mij is de lucht dan binnen de kortste keren geklaard!