My complaint:

Zaterdag 30 november. Mijn dochter (studente) moet examen doen voor één van de onderdelen van haar studie. Ze moet er vroeg zijn, dus leen ik haar met alle liefde mijn auto uit. Na een half uur krijg ik een telefoontje: ‘Pa, ik sta met pech langs de weg!’ ‘Jammer, maar helaas’, zeg ik. ‘Ik kom er aan, dan breng ik jou eerst weg en regel daarna de auto wel’. ‘Zal ik vast de wegenwacht bellen, pa?’ ‘Oké, meid, goed idee! Dat scheelt tijd’. Ik rijd in een snel geleende auto (nog bedankt!) naar de onfortuinlijke dochter bij de kapotte auto. Keurig geparkeerd bij een wegrestaurant. ‘Oké, meid, goed gedaan. Stap in, dan breng ik je snel naar je examen. Heb je de wegenwacht gebeld?’. Ja, pa, maar… die komen niet. Ik ben geen lid… of, ja, ze willen wel komen, maar dan moet ík lid worden en ik heb niet eens een auto’. ‘Al goed, meid, ik bel zelf wel even, want IK ben al dertig jaar lid, dit is MIJN auto en – het is nu MIJN probleem. Komt goed’. Nou, komt dus niet goed. De geachte medewerker van deze dienstverlenende instantie, waar ik in de afgelopen dertig jaar nog NOOIT een beroep op heb moeten doen, weigert te komen. Het scheelt niet veel of hij wil me beschuldigen van fraude tegen een ANWB-beambte. Hier heb ik geen woorden voor.

Ik verwacht nu het antwoord: ‘Meneer, het staat zo in onze regeltjes’. ANWB: jullie worden bedankt! Helaas is ‘opzeggen’ pas volgend jaar een optie. Je moet anderhalve maand van tevoren opzeggen. Ook al erg ‘klantvriendelijk’.

Desired solution:

a. Af van die belachelijke regel, dat een lidmaatschap van de wegenwacht persoonsgebonden en niet auto-gebonden is.
b. weg met die belachelijke lange opzegtermijn van anderhalve maand
c. tijd voor een grondige bezinning binnen de ANWB of ze eigenlijk wel 'dienstverlenend' willen zijn.