My complaint:

Ik zat vandaag 25 augustus in de Sprinter van Amsterdam naar Amersfoort van 17:05 uur. We passeerden Muiderpoort, en volgens mij ook Diemen. Een wat oudere, grijzende man die een tweetal stoelen voor mij zat, liet plots zijn spullen vallen. Toen kwamen zijn “buren” erachter dat betrokkene buiten bewustzijn was geraakt. Gelukkig kwam hij weer bij en de passagiers vroegen aan hem of het ging. Hij leek de bemoeienis vervelend te vinden, stond op en liep wankelend de tussenruimte in. Verschillende passagiers keken elkaar zorgelijk aan want het was duidelijk dat het zeker nog niet goed met hem ging. In de tussenruimte leek hij weer even buiten bewustzijn te raken en viel. Een jong meisje hield hem tegen en bood hem haar stoel aan. Hij zei dat hij er in Weesp uit moest. Vele passagiers hielden hem vanuit hun ooghoeken in de gaten, want het was duidelijk dat het nog niet goed met hem ging. Toen we in station Weesp arriveerden, lukte het de meneer om wankelend de trein uit te komen; het meisje die hem haar stoel had aangeboden liep met hem mee. De heer bleef lijkbleek en het zag er naar uit dat hij weer van zijn stokje zou gaan. In overleg met mijn medepassagiers heb ik toen met mijn mobiel 112 gebeld. Ik kreeg een mevrouw aan de lijn, vertelde mijn naam en de situatie en vertelde dat we op station Weesp waren en dat er een ambulance nodig was. Ze zei dat ze me zou doorverbinden met de spoorwegpolitie. Die kreeg ik aan de lijn en ze zeiden tegen me dat ze naar het station zouden komen. Ondertussen reed de Sprinter niet verder, omdat de conducteur van de trein inmiddels ook bij de zieke was. We wachten meer dan 25 minuten, maar er kwam maar geen politie of ambulance. Omdat het zo lang duurde heeft een medepassagiere opnieuw 112 gebeld en gevraagd waar de ambulance of politie bleef. Ze kreeg toen te horen dat er helemaal niet gebeld was. Ik was geschokt: “hoe was dit mogelijk?”. Het duurde overigens na het telefoontje van de medepassagiere nog meer dan 10 minuten voordat er hulp kwam. Eerst politie en pas na een kwartier de ambulance. Op advies van mijn medepassagiers schrijf ik jullie deze mail. Hoe is het mogelijk dat er niet gereageerd is op mijn oproep en er zelfs gezegd werd dat ik niet had gebeld? Ik zou graag van jullie willen vernemen wat er precies gebeurd is. Volgens mij kunnen jullie immers alle telefoontjes die er geweest zijn terugluisteren. Hoe kon het zo mislopen? Ik schrijf dit omdat ik hiermee een bijdrage hoop te leveren aan het verbeteren van de werking van het alarmnummer 112.

Met vriendelijke groeten, mw Jurjens

Desired solution:

Ik wil weten hoe het zo mis kon lopen.