My complaint:

Vandaag, 22 februari 2012, heb ik (kandidaatnummer: 8225854) om 14:00 een ‘E achter B’ examen afgelegd bij het Centraal Bureau voor Rijvaardigheidsbewijzen op locatie Haarlem.
Ik wil middels dit schrijven enerzijds de uitslag betwisten en anderzijds een officiële klacht indienen tegen de dienstdoende examinator (A.Ros, examinatornummer: 2593H).
Verder is het van belang te weten dat ikzelf rijschoolhouder (rijschoolnummer: 7773F2) en rijinstructeur categorie B ben. In de hoedanigheid van rijschoolhouder/rijinstructeur, maar ook als kandidaat op het praktijkexamen ‘E achter B’, schrijf ik u aan.
Ik stel dat de examinator niet objectief heeft gehandeld, dat zijn persoonlijke –er niet toe doende- meningen zijn beoordeling onterecht hebben beïnvloed, met als gevolg financiële schade voor mij.
Om de objectiviteit –of beter het gebrek hieraan- van de examinator duidelijker te maken moet ik u de mogelijke oorzaken eerst verduidelijken. Hieronder een opsomming van voorvallen en oorzaken welke de examinator’s objectiviteit duidelijk hebben beïnvloed. Hopelijk krijgt u een beter beeld van de situatie door onderstaande punten aandachtig te belezen:

1) de onderlinge verstandhouding tussen mijzelf en de rijschool Arend Reym & Brinkman was ernstig verstoord geraakt, met name met de instructeur welke mij op 22 februari ‘begeleide’  ten tijde van het examen. Deze verstoorde verstandhouding heeft natuurlijk voor onderlinge spanningen gezorgd (welke mijn rijden overigens geenszins heeft beïnvloed!) tussen mijzelf en de instructeur. Uiteraard heeft de examinator dit bemerkt en heeft dit, voor mij nadelige, gevolgen gehad ten aanzien van zijn objectiviteit. De examinator had overduidelijk een goede band met mijn instructeur.
Een ‘band’ tussen examinator en instructeur mag nooit van invloed zijn op de beoordeling!

2)  tijdens het achteruit rijden om de aanhanger aan te koppelen, heb ik de instructeur een duidelijk wegwerp gebaar zien maken, waarbij ik vermoed dat dit een uiting van ongenoegen aan mijn adres betrof, in straattaal: “pfff, wat een zeikerd!”.
Persoonlijke opvattingen over een kandidaat mogen nooit van invloed zijn op de beoordeling!

3) tijdens de rit was de examinator continue en alleen met de instructeur aan het ‘babbelen’ en mij werden slechts de broodnodige aanwijzingen gegeven. Het is mijn ervaring een examinator altijd een gesprekje met de kandidaat aangaat, al is dit alleen maar voor het ‘op gemak stellen’. Er werd niet of nauwelijks met mij gepraat, wat mij al enigszins bevreemdde. Ik ben zelf overigens ook geen gesprek aangegaan, ik had hier helemaal geen behoefte aan, daar de heren al zo lekker met elkaar aan het babbelen waren. Gebrek aan ‘gespreksstof” mag nooit van invloed zijn op de beoordeling!

4) eenmaal teruggekeerd op de parkeerplaats vroeg een collega-examinator, waarmee ik een goede band heb, of ik dacht geslaagd te zijn, “natuurlijk” luidde mijn antwoord, volledig hierin gelovend. Wellicht was het chiquer geweest hier ‘schouderophalend’ op te reageren.
Voorbarig ‘juichen’ mag nooit van invloed zijn op de beoordeling!

5) de examinator wist misschien wel, maar mogelijk ook niet dat ik het beroep van rijinstructeur uitoefen. Ik ben hier zelf nooit over begonnen, maar het is zeer wel mogelijk dat de instructeur van de rijschool dit aan de examinator heeft gemeld. Als dit inderdaad bekend was bij de examinator, dan nog presteerde ik op het niveau zoals men van een rijinstructeur mag verwachten, zeer goed tot perfect rijden! Op een praktijkexamen mag aan een rijinstructeur nooit andere eisen worden gesteld dan aan een ‘normale kandidaat’!
Eenmaal terug bij het CBR Haarlem, werd mij door de examinator gevraagd te raden naar het resultaat, waarop ik resoluut “geslaagd” heb geantwoord. Tot mijn zeer grote verbazing meldde de examinator vervolgens dat ik gezakt was. Uiteraard vroeg ik de examinator, wat er naar zijn inzien aan schortte. Ik kreeg alleen te horen dat ik te snel gereden zou hebben, ik heb de examinator aangegeven dat ik het hier niet mee eens was. Een duidelijk voorbeeld kon de examinator niet geven, hij meldde slechts dat ik overal te hard zou hebben gereden, hetgeen ik dus stellig ontken.
Overigens heeft de examinator tijdens de gehele rit geen enkele keer aangegeven dat ik te hard zou rijden, dat hoefde uiteraard ook niet, want ik reed nooit te hard! Als examinator heeft hij voor zover ik weet geen verplichting een snelheidsovertreding aan te geven, maar in de praktijk wordt dit bijna altijd gedaan, waardoor de kandidaat hier op kan letten en alsnog zijn examen succesvol aflegd. Ik spreek hier uit eigen ervaring!
Het afgelegde praktijkexamen BE was perfect, mijzelf beoordelend aan de hand van uw eigen ‘Rijprocedure BE’, mijn eigen ervaring, inzicht en kennis als rijinstructeur. Hieronder een beschrijving:

1) De bijzondere manoeuvres betroffen een “bocht achteruit” als keeropdracht, daarna “recht achteruitrijden tot een van te voren aangegeven punt”. Beide werden perfect uitgevoerd met tijdig stoppen voor ander verkeer, alarmlichten aan tijdens de manoeuvre, goed spiegelen, etc.
Geen mogelijkheid tot te hard rijden aangezien alles stapvoets is uitgevoerd!

2) Ik heb mij tijdens de gehele rit keurig aan de maximumsnelheid gehouden, meestal zelfs wat hieronder vanwege de grotere massa en remweg. Waar nodig heb ik de snelheid dusdanig aangepast dat de belangen van de andere weggebruikers altijd bleven gewaarborgd.
Geen enkel spoor van de bewering ‘te hard rijden’!

3) Op in- en uitritsituaties, maar ook op drempels waarbij dit nodig was, paste ik de snelheid aan zodat de combinatie altijd rustig en comfortabel bleef rijden, dit door terug te schakelen naar de eerste versnelling om vervolgens met een licht trekkende motor te voorkomen dat de aanhanger ‘oploopt’. Geen enkel spoor van de bewering ‘te hard rijden’!

4) op kruisingen heb ik mijn snelheid, waar nodig aangepast, zodat ik tijdig op een normale manier tot stilstand zou kunnen komen. Ook hier geen enkel spoor van te hard rijden!
Uiteraard ben ik, op verzoek, bereid mijn rijvaardigheden opnieuw aan een (andere) examinator of deskundige te tonen, waarbij zal worden vastgesteld dat ik weldegelijk ruimschoots over de vereiste vaardigheden beschik en een negatieve beoordeling ongedaan kan worden gemaakt.

Mij uitnodigen voor een herbeoordeling lijkt mij de beste –én juiste- oplossing, op deze manier kunt u op eenvoudige wijze voldoen aan het artikel zoals gesteld in ‘Klachtenprotocol CBR artikel 2a’.
Artikel 2: Doelstelling
het klachtenprotocol kent de volgende doelstellingen:
a. het opheffen van individueel ongenoegen en het wegnemen van gevoelens van onrecht bij de Klager
Mocht u zich in bovenstaande schikkingsvoorstel kunnen vinden, dan wil ik u er wel op wijzen dat de persoonlijke klacht tegenover de examinator gehandhaafd blijft. Hoogstwaarschijnlijk zal dit toch een interne kwestie blijven waarvan ik alleen maar naar de uitkomst mag raden, al hoop ik dat het tot een reprimande zal leiden.
Mocht deze zaak niet naar mijn tevredenheid worden opgelost dan zal ik mij niet schromen andere stappen te ondernemen in de breedste zin van het woord, waarvan akte. Ik stel dat mij ten onrechte geld afhandig is gemaakt, waarvoor ik u bij deze alsnog in de gelegenheid stel dit te corrigeren.
Uiteraard ben ik bereid één en ander nader toe te lichten indien gewenst, hiervoor kunt u mij telefonisch bereiken op 06-10340350 of via email [email protected]
Graag zie ik uw reactie, binnen de gestelde termijn van zes weken, tegemoet.
 

Desired solution:

Herziening! Ben benieuwd of de spreekwoordelijke hand weer eens boven het hoofd van de examinator wordt gehouden... tja wat willen ze, iemand die al jaren vastgeroest zit bij het CBR ontslaan, oeps ontslag vergoeding, neeee dat kost geld! Ze moeten het juist binnenhalen door het slagingspercentage zo laag mogelijk te houden, stelletje klootzakken!