My complaint:

Deze mail stuurde ik al driemaal en ik kreeg geen enkele reactie!

Klacht verblijf Saturn Palace Lara (30 maart – 9 april)

Geachte heer, geachte mevrouw

Al bijna tien jaar zijn wij trouwe klant bij Corendon en reist ons gezin jaarlijks rond Pasen met Corendon naar Turkije. Tot nu toe was dat steeds tot onze tevredenheid, wat we ook telkens aan vrienden en familie vertelden. Dit jaar echter waren we blij terug naar huis te kunnen vertrekken.

Wij logeren regelmatig in hotels en zijn ons dus bewust van de mogelijke lawaaioverlast die daar vaak bij hoort: luidruchtige gasten, straatlawaai, geluiden uit de lobby enz. Daar kunnen wij best mee leven, maar de geluidshinder waarmee we tijdens ons verblijf in Saturn Palace af te rekenen kregen was van die aard dat het onze vakantie voor een groot deel heeft bedorven.

– Omdat onze kinderen groter worden, boeken wij al enkele jaren een familiekamer zodat iedereen voldoende ruimte en privacy heeft, een luxe waarvoor we graag wat meer betalen. De familiekamer die we dit jaar toebedeeld kregen lag aan de voorkant van het hotel, enkele meters tegenover een gigantische bouwwerf waarop tientallen bouwvakkers heel veel lawaai produceerden. Al onmiddellijk vroegen we de receptionist ons een ander kamer te geven waar het rustig was. De man zei dat dat niet kon omdat alle familiekamers zich aan de voorkant bevinden. Er zat dus niets anders op dan onze koffers uit te pakken en er het beste van te maken. Helaas bleek al snel dat dat niet mogelijk was: het was warm op de kamer en slapen met het raam open of op een kier was uitgesloten doordat de bouwactiviteiten 24 uur doorgingen en de aankomende en vertrekkende mensen en bussen vlak onder ons raam het slapen echt onmogelijk maakten, zelfs met gesloten ramen. De airco zou een oplossing moeten geboden hebben, maar naast het geronk die hij produceerde bleek hij ook warme lucht de kamer in te blazen (jawel, we hadden hem wel degelijk op koud gezet). De eerste nacht was dus echt niet voor herhaling vatbaar.
– Toen op zondagochtend Yahya Koruk van Corendon langskwam om info te geven, kaartten we de kamerkwestie ook bij hem aan. Na kort overleg met de receptionist beloofde hij dat we de volgende dag een gelijkaardige kamer zouden krijgen aan de stille achterkant maar dat we de tweede nacht nog op dezelfde lawaaierige kamer moesten doorbrengen.
– Dag drie kregen we van de receptie een duplexkamer aan de zijkant van het hotel op de achtste verdieping. Hoewel de kamer niet erg groot was en door de vide er ook dus geen privacy overbleef, waren we al blij met het vooruitzicht eindelijk een oog te kunnen dichtdoen. Voor de tweede maal werden de koffers uitgepakt. Omdat we ondertussen doodmoe waren, gingen we vroeg naar bed. Om 21.55 uur begon er echter plots een enorm kabaal op de bovenste verdieping, vlak naast ons oor waarvan iedereen – ook de kinderen die beneden sliepen – wakker schrok. Na ongeveer een kwartier stopte het weer. Omdat we niet wisten wat het was, dachten we dat dit een eenmalig iets zou zijn. Een uur later was het echter weer van dat en hadden we door dat het niet zou stoppen omdat het om het hotelventilatiesysteem ging dat vlak naast of boven onze hoofden geïnstalleerd was en zowaar haast nog meer kabaal produceerde dan de bouwwerf. Omdat tegen dan het huilen ons nader stond dan het lachen, gingen we klagen bij de receptie die duidelijk niet schrok van deze klacht: waarschijnlijk is het een gekend probleem (wat bij ons de vraag oproept waarom we deze kamer dan toegewezen kregen als we uitdrukkelijk om rust hadden gevraagd). De dame van de guest relations, die ondertussen ook komen luisteren was, zei dat er die avond geen alternatief meer was(“waarom waren we niet voor zeven uur gekomen”?!?), maar dat we de volgend dag wel een grote, rustige kamer zouden krijgen.
– Dus ook op dag 4 werden de koffers gepakt, maar deze keer stonden we erop eerst de kamer te zien die ze ons wilden geven. Tot onze verrassing was het aangeboden alternatief een kleine kamer met 3 bedden, waarop ze een vierde zouden bijplaatsen. U begrijpt dat ook dit geen optie was. Toen we het hadden over de belofte die we via Yahya hadden gekregen, zei de receptionist dat enkel de mensen aan de receptie beloftes kunnen doen want alleen zij weten wat er beschikbaar is…
– Ondertussen waren we de slapeloze nachten en het tijdverlies door het in- en uitpakken zo verschrikkelijk moe, dat we opnieuw in een familiekamer terecht kwamen (enkele verdiepingen hoger dan de eerste) en dus ook de laatste zes nachten nauwelijks een oog hebben dicht gedaan. En ook een siësta overdag was geen optie: de bouwwerkzaamheden stopten nooit.
– Op de voorlaatste dag zagen we er waarschijnlijk al zo moe uit, dat de hotelmanager vroeg of alles oké was. Ik zei dat we over het hotel op zich weinig te klagen hadden, maar we nog geen enkele nacht langer dan een half uur aan een stuk hadden geslapen door het onophoudelijke kabaal. Hij zei dat dat eigenlijk niet mocht en indien de bouwvakkers blijven werken ’s nachts, het hotel de politie zou bellen die dan de werf zou stilleggen…

Voor ons heeft het niet veel meer uitgemaakt, want, zoals gezegd, keken we tegen dan zo erg uit naar een normale nacht dat het einde van het verblijf eerder een zegen leek dan jammer. Helaas vlogen we dan ook nog eens terug naar Amsterdam en niet naar Eindhoven, zoals we geboekt hadden.
Omdat het grootste deel van onze vakantie gewoon niet heeft plaatsgevonden (geen enkele nacht slaap en bijna drie extra dagen kwijt met in-en uitpakken), vinden wij het dan ook billik om een gedeeltelijke terugbetaling te vragen van onze vakantie. Als trouwe klant rekenen wij erop dat u op deze vraag positief reageert en ons de heft van de gemaakte kosten terugstort of eventueel als voucher voor een volgende vakantie aanbiedt.

Hartelijk dank voor uw positieve reactie.

Hoogachtend

Desired solution:

Een reactie zou al een (beleefd) begin zijn en een gedeeltelijke terugbetaling een faire compensatie voor een slapeloze vakantie.