My complaint:

Op 1 augustus 2012, trof ik mijn hond “Prins” in zware shock aan. Deze rende, door zijn benen zakkend, over mijn terrein om zich vervolgens te verstoppen. Op deze verstop plaats stierf hij, bij nader inzien, in mijn armen.

Omdat ik nog enige hoop had, werd door mij met hem, met spoed gereden naar de plaatselijke dierenarts. Dit uiteraard na telefonisch overleg met deze dierenarts.

Aldaar aangekomen, duurde het een aantal seconden voordat ik iemand in deze praktijk waarnam. Na enkele minuten kwam daar echter dan toch een vrouwelijke dierenarts. Door deze dierenarts werd Prins gereanimeerd en voorzien van een zogenaamde tube. Een aantal minuten later deelde deze vrouw mij mede dat onze Prins echt al was overleden.

Omdat ik het niet kon geloven dat hij even daarvoor nog zeer levendig was en daarna in zo’n korte tijd, c.a. 10 minuten kwam te overlijden, vroeg ik deze dierenarts om onderzoek te doen naar de doodsoorzaak. Deze dierenarts deelde mij mede dat zij er voor 90% van overtuigd was dat Prins een maagkanteling zou hebben gehad.
Hierop zei ik tegen haar dat dit geen 100% was en ik derhalve een onderzoek naar zijn dood wilde.
De dierenarts stemde hier mee in.

De volgende dag, 2 augustus 2012 werd door mij, omstreeks 13:00 uur contact opgenomen met de betreffende dierenarts. Omdat deze voor mij nier bereikbaar was, werd ik op een later tijdstip terug gebeld. Nadat ik deze vrouw gevraagd had of zij mij uitsluitsel van de doodsoorzaak kon geven, hoor-de ik haar zeggen.

“meneer ik heb hierover niets over in de computer staan en mijn collega van gisteravond heeft mij hierover ook niets doorgegeven. Uw hond is overleden aan een maagkanteling staat hier. Voor een onderzoek hebben wij vandaag ook echt geen tijd”

Als reactie vertelde ik haar dat ik toch echt met haar collega had afgesproken dat er onderzoek gedaan zou worden. De vrouw deelde mij hierop mede dat zij dan haar collega van de avond ervoor wel zou bellen en mij hierover zou informeren.

Na ongeveer 3 minuten werd ik door de mevrouw terug gebeld. Ik hoorde haar door de telefoon zeggen.

“Meneer, ik heb mijn collega zojuist gesproken. Zij heeft uw hond gisteravond nog onderzocht en deze is 100% overleden aan een maagkanteling”

Direct hierop antwoordde ik haar met de mededeling dat ik haar verhaal nu niet meer geloofwaardig achtte. Het ene moment is er niets bekend en 3 minuten later hebben we een uitslag !
Ik vroeg haar dan ook waar onze Prins op dat moment was, zodat ik kon zien dat deze, oneerbiedig gezegd, een soort van rits sluiting had.

Onze Prins bleek echter al te zijn opgehaald door een medewerker van het crematorium. Direct werd hierop door mij een bezoek gebracht aan het crematorium, alwaar Prins inmiddels naar toe was gebracht. Daar aangekomen bleek onze Prins, alles behalve te zijn onderzocht. Door mij werden geen littekens van enig onderzoek dan ook waargenomen.

Omdat mijn vermoedens werden bevestigd werd door mij contact gezocht met de Universiteit te Utrecht. Nadat ik hen het verhaal had verteld, werd mij medegedeeld dat ik Prins bij hun kon brengen, teneinde het onderzoek naar de doodsoorzaak te verrichten.

Vrijdag 3 augustus kreeg ik van Utrecht het bericht dat onze Prins in geen geval was overleden aan een maagkanteling. Omdat te lang gewacht was met het koelen van de hond, kon men niet meer vaststellen of de organen al dan niet beschadigd waren. Teneinde de doodsoorzaak vast te stellen vroegen ze mij om toestemming voor een hersenonderzoek. De uitslag hiervan zou 2 tot 3 weken in beslag nemen. Hiermee stemde ik in.

Door de desbetreffende dierenarts van die avond werd ik later gebeld met de mededeling dat zij wist dat ik haar op de avond van 1 augustus om een onderzoek had gevraagd. Ze was het vergeten door drukte ! Hierbij kreeg ik dan ook excuses, ze was er overigens nog steeds van overtuigd dat Prins was overleden aan een maagkanteling.

Feit is wel dat als middels het hersenonderzoek geen doodsoorzaak kan worden vastgesteld. Deze dierenarts het hele onderzoek gefrustreerd heeft. De organen waren inmiddels al in enige staat van ontbinding en daarbij is door de dierenarts net na het overlijden ook geen bloed afgenomen. Duidelijk was toch dat ik onderzoek wenste !

Desired solution:

Intrekken van de eventueële rekening.