My complaint:

22 Februari na 13:15 de praktijk van mijn tandarts te hebben verlaten kwam ik onderweg goede bekenden tegen, gezien de penibele fianciele situatie van ons drieen besloten we bij Dirk 3 iets te halen om daarna bij te praten. 14:00 Werd ik gebeld door mijn case manager die mij ondersteunt gezien mijn arbeidsongeschiktheid.
Rond 14:30 vond ik het welletjes nam afscheid en ging op weg naar de ten Catemarkt.
Onderweg ontdekte ik te weinig geld bij me te hebben en belde mijn vriendin overwegend moeilijk bereikbaar voor een pincode waaraan ik twijfelde.

Na een mummertje hebben getrokken ben ik op geduldig op mijn beurt gaan wachten. Ervan uitgaand dat aan het volgende wat ik ga schrijven geen ongepaste conlusies getrokken word. Terwijl ik wachte viel mij vooral een ding op dat Amsterdammers van oorsprong sterk in de minderheid waren in vergelijk met onze Amsterdamse medebewoners. De multi-culturele samenstelling van Amsterdam lijkt inmiddels te bestaan uit medebewoners met streng religieuze kenmerken.

Enfin ik was aan de beurt en bij kas aangekomen nam ik plaats om geld op te nemen met mijn ID. 50 euro via mijn pas of creditcard met 500 euro maximum. Sinds het nog gemeentegiro genoemd werd heb ik nooit met problemen met personeel gehad, tot op 22 februari de reactie op mijn verzoek buitengewoon onbeschoft afgehandeld werd met leugens erbij. Onaangenaam verast en geiriteerd geraakt door de wijze waarop ik behandeld werd als klant, voelde aan als dicriminatie.
De kas werd bediend door drie jonge mannen. Zo te zien Amsterdammers met dezelfde religieuze achtegrond, zelfde leeftijd en het zou mij niet verbazen afkomstig uit Marokko.
Het overduidelijk liegen, de minachting en het duidelijk plezier erin mij de kast op te jagen voelde niet goed, begon me zelfs af te vragen of mijn afkomst een rol speelde.

Flink op de kast gejaagd, (helaas) vroeg ik naar de manager en toen die arriveerde beaamde hij delfde boodschap dat al heel lang geen geld opgenomen kon worden met ID alleen. Gezien ik eind vorig jaar in December in het filiaal van de ING in rijnstraat het zonder problemen kon., vroeg ik sinds wanneer? Antwoorde de manager begin dit jaar, ik reageerde, het is nu februari. Dat is dus sinds kort en niet al heel lang en vroeg mag ik dat lezen waarop het staat en mee waarde in je hand. Nee, snel frommelde hij het weg de prullenbak in.

Totaal gefrustreerd en opgefokt door de gang van zaken heb ik hardop, goed hoorbaar voor veel mensen kort mijn mening hierover gegeven. De reactie van de manager was de druppel, weliswaar in het niet hoe ier met mij hiervoor als klant werd omgegaan.

Gestressed belde op goed geluk mijn vriendin maar voor de pincode, gezien ik geen stap verder kwam. Ik had geluk en kreeg van haar de pincode en wilde bij de kas opnemen wat geweigerd werd, er werd naar de automaten gewezen aan de muur.
Bij de dichtsbijzijnde automaat, naast de kas probeerde ik keer op keer zonder
er geld uitkwam. Ik zei tegen een van de kasmedewerkers hij doet het niet waarop hij mij verwees naar de laatste automaaten het dichtst bij de ingang, want deze waren er alleen om geld te storten. Alleen zichtbaar van veraf, door de stress twijfelde ik opnieuw aan de pincode waarop ik weer moest bellen om de code. Op het moment dat ik het wilde intoetsen, werd ik afgeleid door een medewerker. Keurig en beleefd, een hele verademing voormij op dat moment werd ik uitgenodigd voor een kopje koffie met de belofte dat er zo iemand zou komen om mij te helpen bij het opnemen van die 50 euro. Een kopje koffie werd klaar gemaakt diegene verdween met de belofte dat er zo iemand zou komen.
Na 15, 20 minuten te hebben gewacht was de koffie en mijn geduld op, vroeg hoe lang ik nog moest wachten en werd ik gesust met zodirect.
Na nogmaals 5 minuten gewacht te hebben besloot ik weg te gaan, tenslotte kon ik aan de code komen.

Op het punt te vertrekken kwam plots de politie mij arresteren, waarop ik vroeg waarom? Wegens het plegen van huisvrede breuk en werd onder zichtbaar plezier afgevoerd naar een cel.
Bij aankomst kreeg ik meteen een bekeuring wegens openbare dronkenschap en op het verzoek mijn promilage te meten, kreeg ik het antwoord ‘daar doen we hier niet aan’.
Later kreeg op basis van een aangifte wegens huisvredebreuk opnieuw een boete of voorkomen. Ik begreep dat de manager de politie verteld heeft mij 3 keer te hebben verzocht het pand te verlaten.
Reken maar dat ik niet zit te wachten om gearresteerd te worden, deze manager heeft net als de keren daarvoor opnieuw gelogen.
De telefoontjes, mijn bezoek aan de tandarts en het telefoongesprek met mijn case manager bevestigen dat ik niet dronken was, en in zo een korte tijd is dat onmogelijk.

Mijn klacht die ik per e-mail ingediend heb bij de postbank heeft niets opgeleverd.

A) Hoort het personeel niet afspiegeling zijn van onze multi-culturele samenleving? In plaats van 3 jongens van dezelfde leeftijd afkomstig uit dezelfde achtergrond.
B) Inderdaad werd ik kwaad door de manier als argeloze klant in de maling word genomen.
C) Terwijl ik op dat moment het geluk had en mij vriendin kon bellen om de pincode, de weigering het mij bij de kas op te laten nemen.
D) Notabene terwijl ik voor de juiste automaats stond, plotseling vriendelijk, tegenovergesteld van wat ik dusver meemaakte. Een val opzetten opdat ik lang genoeg blijven zou om mij te laten arresteren. Opnieuw een leugen, want wanneer aan mij gevraagd word het pand te verlaten, heb ik geen enkele reden te blijven. Vandaar de truc die werd toegepast om mij te laten arresteren.

Desired solution:

Ten eerste een fatsoenlijke afhandeling van mijn klacht.

Excuses, intrekken van de valse aanklacht, het betalen van daarbij gekomen boete. Smartegeld vanwege alle ellende die mij is overkomen, om mij op basis van een leugen mij zolang in het filiaal te houden totdat de politie kon arriveren.

Excuusbrief, degelijk onderzoek naar de gebeurtenissen.