My complaint:

Ik heb 27 augustus 2012 een (nieuw soort anti-aanbak) koekenpan, voorzien van allerlei keurmerken en met 3 jaar garantie, gekocht bij Lidl Amsterdam Helmersstraat.

Ik heb de pan een misschien een paar weken gebruikt. De pan kreeg echter al snel een keihard laagje zwarte aanslag aan de binnenrand, die je normaal gesproken alleen nog weg krijgt met een staalborstel. Aangezien je de antiaanbaklaag aantast bij gebruik van agressieve schoonmaakmethodes of -middelen wist ik even niet meer wat ik er mee aan moest.

Bij het bakken ging de zwarte laag namelijk walmen en dat leek me niet gezond. Ik heb de pan dus maanden niet meer gebruikt. Toevallig zag ik nu de verpakking liggen met de 3 jaar garantie daarop vermeld. En in een slimme bui had ik ook nog de aankoopbon erbij gelegd.

Ik dacht, er staat 3 jaar garantie op, normaal ben ik veel te laks met dit soort dingen, maar nu dwing ik mezelf toch alsnog “even” naar het Lidl filiaal te gaan. Daar kreeg ik uiteindelijk de bedrijfsleider te spreken. Deze gaf aan dat hij dit niet zelf kon afhandelen, en dat ik een nummer moest bellen en dat zij mij dan zouden vertellen wat ik moest en kon doen. Of de pan terug kon voor geld of dat er iets anders diende te gebeuren. Ik gaf aan dat ik dit al erg omslachtig vond. Hij kon echter niks meer voor mij betekenen.

Ik heb daarom thuis toch maar het nummer gebeld, met flinke tegenzin, want je voelt je een zeur, dat je al die moeite doet voor een pan. De mevrouw het verhaal voorgelegd. De mevrouw vroeg me naar het artikelnummer. Dat gaf ik haar. Zij gaf echter aan dat ook zij dit niet zelf kon afhandelen.

Dat ik een kopie van de kassabon diende te maken (kost al weer tijd), het verhaal op papier diende te zetten en dat naar de (echte?) klantenservice op het hoofdkantoor in Huizen diende te sturen (waar zat zij dan eigenlijk?). Per post, want per email was niet mogelijk. En dat die “klantenservice” dan weer contact met mij zouden gaan opnemen.

Ik gaf aan dat ik dit toch echt te gek vond worden. Dat ik bovendien dan eerst nog eens postzegels moest gaan kopen, aangezien ik al in geen tijden meer iets op de post heb gedaan.

Halleluja! Hoe moeilijk kan je het je klanten maken, BAH BAH BAH!!! Ik heb er geen zin meer in, ik wil er geen tijd insteken, en toch word ik er juist nijdig van nu, en dat, inclusief dit klagen, kost natuurlijk juist tijd en energie. En dat is natuurlijk ook juist helemaal, waarschijnlijk de enige, bedoeling van dit pure ontmoedigingsbeleid. BAH BAH BAH!!!

Desired solution:

geld terug en een extra kadobon voor de moeite!