My complaint:

Ik was met mijn moeder en man in de Lidl in Utrecht
Mijn moeder heeft Lymfeklierkanker
En voelde deze dag redelijk om een keer mee te gaan voor boodschappen te doen.
Voor haar is het een uitje na maanden binnen gezeten te hebben
Zover ging het goed
Tot aan de kassa
Die net open ging
We hadden veel boodschappen En begongen met de flessen op de band neer te zetten
Waarop de cassiere al geirriteerd zei dat de flessen plat neergezet moest worden.Of in de kar moest houden
We keken elkaar al aan van ..Nou nou dat kan anders
Terwijl hij de spullen scant vroeg een andere vrouw achter ons iets
Waardoor hij in insprek ging er mee
Er waren nog aantal spullen wat van ons nog gescant moest worden
En ik sprak hem hier op aan of die dat nog wou doen
Want mijn moeder kan niet zo lang staan
Hij ging toen door
De spullen zette hij niet rustig neer maar gooide onderrand naar ons toe
Toen alles er door heen was ,en het bedrag te zien was Werdt die weer door de mevrouw achter ons aan de praat gehouden
Dit duurde wel enkele minuten
Ik vroeg toen of we af kunnen rekenen
Me moeder er zei er achteraan van ,ik kan niet zo lang staan
Ja zei die, ik moet die mevrouw even beantwoorden
Waarop ik zei deze mevrouw is engstig ziek en wil graag afrekenen
Nou komt het
De casserie zei, MOET ZE MAAR NIET BOODSCHAPPEN DOEN ALS ZE ZIEK IS
Ik dacht dat ik door de grond ging
HOE DURF DIE
Tja toen heb ik wel gezegt dat die zijn bek moest houden
Mijn man stond bij de andere kassa voor onze spullen
Die hoorde het en toen was het hek van de bam
Hij moest eens weten wat die aangericht heeft
Ik had nu een moeder met tranen in de ogen
Maar hiermee komt meneer niet weg
Ook mijn man heeft die diep beledegd
Deze verhaal gaat echt naar de hoofdkantoor
Wij zijn maar weg gegaan want moeders kon niet meer op de benen staan
Anders hadden we die baas daar aangehouden
Leven de Lidl waar mijn moeder niet meer heen wilt