My complaint:

Ik wil een (extra) betaalrekening openen bij de Rabobank. Ik doe dit heel modern online. Na een week krijg ik een telefoontje dat ik op kantoor mijn paspoort moet laten zien, maar dat ik verder alles al heb ingevuld online dus dat dat niet lang zal duren. Ik maak een dag daarna een afspraak om half 11 op kantoor Rabobank Van Baerlestraat in Amsterdam Zuid.

Mij wordt verzocht nog even plaats te nemen. Ik ruik de geur van koffie, er staat een machine, maar er wordt mij niks aangeboden. Men (de heer en 3 dames) zit nog zo’n 5 minuten te keuvelen, één mevrouw gebruikt het woord lullig tot driemaal toe. Ik denk, ach, het is een boerenbank.

Er komt een meneer op mij af… “U wilt een rekening openen? U heeft een email gestuurd?” vraagt hij.
Ik zeg, “nou, ik heb mij aangemeld via internet en gisteren ben ik gebeld door een meneer en die zei dat ik een afspraak moest maken om langs te komen om mijn paspoort te laten zien.”
“Oh, ok, waarvoor wilt u de rekening openen” vraagt hij
“Ik wil een extra rekening” antwoord ik.
“Gaat u actief gebruik maken van de rekening?” vraagt hij.
“Ik weet nog niet precies hoe ik gebruik wil gaan maken van de rekening” antwoord ik.
“Wordt u salaris op de rekening gestort?” vraagt hij
“Dat weet ik nu nog niet, misschien wel later, ik wil nu eerst een extra rekening” antwoord ik, ook een beetje verbaasd dat steeds enkel het woord salaris wordt genoemd. Misschien betreft het een erfenis, een uitkering, andere inkomsten voor klusjes.
“Ja, maar wij van Rabobank willen dat u actief gebruik gaat maken van de rekening, als er niks op staat en gebeurt dan wordt de rekening opgeheven.” zegt hij.
“Ik betaal toch de kosten voor de rekening, ik wil dus gewoon een extra rekening” antwoord ik.
“Heeft u bij een andere bank ook een rekening?” vraagt hij.
Ook al vind ik dat hij hier eigenlijk helemaal niets mee te maken heeft antwoord ik dat ik ook bij een andere bank een rekening heb, en ik wil nu een extra rekening.
“Maar waarom kiest u dan voor de Rabobank?” vraagt hij.
Het wordt me nu toch echt te gortig en zeg: “Zeg, als ik geen extra rekening mag openen of als er allerlei regels aan verbonden zijn, waarom legt u dat niet eerst uit op de website als ik die extra rekening aanvraag? Dus opent u nu een rekening voor mij of niet? Ik vind dit geen warm welkom, Ik heb hier bijna geen zin meer in.”
De meneer antwoordt: “Nou, we zullen eens zien of we een rekening kunnen openen…”
Demonstratief wordt het scherm naar mij toe geschoven en op de pagina wordt mijn naam en paspoortnummer ingevoerd en de hokjes voor BKR en andere hokjes worden aangevinkt. Er komt volgens mij niks spannends naar voren, want hij gaat verder met te zeggen “Nou dan ga ik een rekening voor u openen, het kan wel een uurtje duren hoor…”
“Oh dat wordt een gezellig uurtje dan, zal ik dan zelf maar even mijn koffie pakken? U vraagt het mij niet.” zeg ik.
“Maar ik wil u er nogmaals op wijzen dat wij bij de Rabobank een transparante bank willen zijn, de rekening zal dus gemonitord worden.” probeert hij nog een keer.
“Wat bedoelt u nu weer met monitoren, het begint toch echt allemaal heel naar te klinken!”antwoord ik.
Hij: “Wij bij de Rabobank willen dat er actief gebruik gemaakt gaat worden van de rekening. Dus daarom dat wij vragen of uw salaris er op wordt gestort.”
Ik: “Nee, een salaris wordt er niet op gestort, misschien dat er later wel zoiets gaat gebeuren, dat weet ik nu nog niet, ja, ik ga de rekening actief gebruiken, en waarvoor exact gaat u eerlijk gezegd geen moer aan, dat is toch de insteek van privacy dacht ik.” Zo…
Hij is kennelijk beledigd, loopt rood aan en zegt: “Nou, dan denk ik dat wij geen rekening voor u gaan openen.”
Ik: “Nee daar dacht ik zelf eigenlijk ook al aan om hier niet mee door te gaan. Heeft u wel uw kaartje voor mij, want ik ga uiteraard een klacht hierover indienen.”
Hij: “Ik heb geen kaartje, ik kan wel mijn naam voor u opschrijven.”
Ik heb de naam van de heer aan de balie gecontroleerd. Ik heb namelijk onlangs nog een politieagent om zijn employeenummer gevraagd en een vals nummer doorgekregen, ik denk, dat gebeurt me niet nog eens.

Dan, de 3 mevrouwen aan de 3 “balie’s”, wat ze daar doen met zijn drieën? Al die tijd zaten ze daar, geen klant te bekennen, in de verste verte van het tegenoverliggende Museumplein niet. Het was zo verschrikkelijk druk op de Van Baerlestraat, zei de meneer gisteren aan de telefoon, die meneer voor het maken van een afspraak…

Ik vraag hun naar de naam van degene die ik net gesproken heb.. Ze kijken schichtig om zich heen… Wat heeft hij opgeschreven vraagt er één… Ik zeg Arno… Arnold van het H. zeggen ze daarna in koor, maar heel zacht…

Wat een arrogantie allemaal! En dat terwijl, het waren toch juist sympathieke boeren bij de Rabobank? Ik was in het buitenland de afgelopen weken, is er iets gebeurd met de Rabobank dat ze paranoïde zijn geworden?

Desired solution:

Excuses van de heer, de Rabobank Van Baerlestraat in Amsterdam Zuid, een betaalrekening, want ik wil weg bij een andere bank omdat ik daar nog misselijker van ben, en er zijn er maar 3 in Nederland. Al ga ik nu kijken of er nog een andere bank is met een betaalbare betaalrekening...