My complaint:
We waren ruim op tijd voor de trein van Utrecht vertrek 14.47 perron 5 naar Rotterdam Centraal. 14.43 stapt R (medepassagier) vóór mij de trein in. Terwijl ik de opstap maak hoor ik ergens een conducteursfluit en sloten automatische de deuren.
Ik realiseer me dan niet echt wat er gebeurt, maar probeer met alle kracht de deuren open te duwen. Links met de pols en rechts met schouder heup en been. M’n bovenlichaam wordt naar buiten geduwd. (Zo ongeveer herinner ik het me). Dit is vechten tegen beter weten in. Gelijktijdig riep ik R.
(Hier weet ik niets van en weet ook niet hoe ik er uitgekomen ben.)
Hij vertelde…
“Ik draaide mij op haar roep om, zag wat ik zag , trok aan misschien de linkerarm of jas en sleurde haar met alle kracht tussen deuren uit, zodat zij hierdoor aan de andere kant van de ingang belandde.”
Het enige dat ik zelf constateerde was, dat de deuren achter mij gesloten waren en ik in de trein was.
Het duurde nog 5 minuten vóórdat de trein vertrok en een half uur vóór ik weer wat op adem was.
Mijn vraag en verbazing achter af: Heeft niemand dit zien gebeuren?
De volgende overstap naar Rotterdam ging vlekkeloos en kwam ik (dan wel gemangeld, schouder, nek, ribben, pols) thuis. Dit is niet meer leuk. De hoofdconducteur in de trein Rotterdam naar Yerske nam dit zeer serieus op en zocht telefonisch contact met NS. Er zal contact met me worden opgenomen.
Desired solution:
Geen idee. Niet meer met openbaar vervoer reizen vind ik geen optie.
